Studia Helleńskie

Neogrecystyka w Polsce

Badania kultury i literatury nowożytnej Grecji, pomimo wielowiekowych związków handlowych (kolonie greckie we Lwowie, Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu) i kulturowych (kościoły obrządku greckiego, szkolnictwo greckie (XVI-XVII w.) np. we Lwowie, Brześciu czy Ostrogu), pozostawały właściwie poza tradycyjnymi zainteresowaniami badawczymi uczonych polskich. Grecka walka o wyzwolenie spod panowania tureckiego odbiła się wprawdzie echem także w polskiej literaturze romantycznej (Słowacki, Krasiński, Norwid), nie obudziła jednak, jak to się stało na Zachodzie, trwałego zainteresowania dla literatury nowogreckiej. Sporadycznie pojawiły się wówczas przekłady gminnej pieśni ludowej autorstwa zwłaszcza Aleksandra Chodźki (Poezye, Petersburg 1927) i Józefa Dunin-Borkowskiego (Wybór poezji, opr. A. Ważyk, Warszawa 1950).Ten ostatni miał też, dzięki swemu pobytowi w środowisku Greków w Czerniowcach, opanować język nowogrecki tak znakomicie, że pisał w nim teksty pieśni, śpiewanych następnie przez lud grecki jako rodzime.
Sporadyczne studia wydawali Seweryn Hammer (De rerum naturae sensu apud poetas medii aevi Graeco-barbaros, "EOS" (1917) XXII, s. 24-26; Neograeca, Poznań 1920) i Kazimierz Bulas (Literatura nowogrecka w Wielkiej Literaturze Powszechnej t. IV, Warszawa 1933, s. 761-791 z niewielką antologią tekstów).
Sytuację w nieznacznym stopniu zmienił napływ do Polski w latach 1948-1956 tysięcy uchodźców politycznych z Grecji. Wspólnoty organizowały kluby uchodźców, szkoły greckie, wydawano słowniki i podręczniki oraz grecko języczną prasę (Wrocław, Zielona Góra, Kraków, Warszawa), powstawały amatorskie zespoły muzyczne.
Nauczanie języka nowogreckiego w uczelniach polskich pozostawało do niedawna wyłącznie na poziomie lektoratu (w Warszawie wówczas w Katedrze Filologii Klasycznej prowadzili takie zajęcia m.in. mgr Janis Kurtis i mgr Krystyna Śmiałek, wznowiła je po 1981 r. dr Małgorzata Borowska. Podyplomowe Studium Języka Nowogreckiego otwarte w Łodzi w 1993 zakończyło działalność po kilku latach.

Studia Helleńskie

W 1997 powstała, w stworzonym i kierowanym przez prof. Jerzego Axera Ośrodku Badań nad Tradycją w Polsce i Europie Środkowowschodniej przy Uniwersytecie Warszawskim Pracownia Studiów Helleńskich, w której prowadzone są obecnie dwa toki studiów: Dwuletnie Podyplomowe Studia Helleńskie oraz Trzyletnie Dzienne Wyższe Studia Zawodowe na kierunku filologia ze specjalnością nowogrecką. Studia te są pierwszą w Polsce próbą ukazania całości greckiej tradycji językowej i dziedzictwa kulturowego. Umożliwiają one zapoznanie się z kulturą grecką od jej początków aż po Grecję Współczesną, zrozumienie roli, jaką Grecja odegrała nie tylko w kulturze Europy Zachodniej, ale także w kształtowaniu oblicza kultury regionu wschodniego, poznanie współczesnego tętniącego życiem kraju, odwiedzanego co roku przez miliony turystów. Wypełniają długoletnią lukę w kształceniu akademickim, tym dotkliwszą, że Polska jest przecież coraz bliższa przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej, w skład której Republika Grecka wchodzi jako jej dziesiąty członek w 1981.

PSH dysponuje najbogatszą w Polsce biblioteką nowogrecką (ponad 3.000 tomów i ok. 45 tytułów czasopism).

Powołanie i utrzymanie studiów nowogreckich w OBTA stało się możliwe dzięki poparciu wielu instytucji greckich, zwłaszcza Ambasady Grecji w Warszawie i Ministerstwa Edukacji Narodowej i Kultury Grecji oraz współpracy z Uniwersytetem Ateńskim i Fundacjami takimi jak Fundacja Kultury Greckiej, Fundacja Onassisa, Fundacja Uranisów, Fundacja Kokalisa a także dzięki gorącemu wsparciu prywatnych sponsorów, szczególnie Jego Ekscelencji Konsula Honorowego Rzeczypospolitej Polski na Cyprze, Loukisa Papaphilippou.

Tekst  zaczerpnięto z witryny Pracowni  Stuidiów  Helleńskich autorstwa Przemysława Kordosa gdzie znajdziecie także więcej szczegółowych informacji dotyczących programu studiów, wykładowców, wymagań oraz ciekawostki z życia aktywnej społeczności PSH.