powrót     Król Otton

1-go lutego 1832 roku historia wyniosła księcia Bawarskiego Ottona von Gluecksburg na tron Grecji. Król Ludwik Bawarski - ojciec Ottona uzyskał zapewnienie, że nowy król Grecji będzie posiadał silną, dominującą pozycję w nowym państwie greckim.

Panowanie Ottona trwało do 24 października 1862 roku. W pierwszym okresie swego panowania, w latach 1833 - 1843 Otton rządził w sposób absolutny. Cała władza ustawodawcza i wykonawcza skupiła się w rękach młodego króla. Także władza sądownicza była sprawowana w imieniu króla. Król nie był odpowiedzialny przed Narodem - jak stanowiła grecka Konstytucja lecz jako tyran jedynie przed Bogiem.

W roku 1839 zaczął narastać w Grecji kryzys DIMITRIOS KALlERGISekonomiczny i polityczny. Bieda, niezadowolenie społeczne spowodowane "epizodem kreteńskim" nielegalna działalność partii politycznych powodowały rosnące niezadowolenie wielkich mocarstw Anglii, Francji i Rosji - gwarantów niepodległości i Konstytucji Grecji. Wzmogły one swoje wysiłki aby zmienić tę sytuację. 3 września 1843 roku komendant stołecznego garnizonu, pułkownik kawalerii Dimitrios Kallergis stanął na czele rebelii. Dowodzony przez niego oddział kawalerii dotarł pod gmach pałacu Królewskiego i zażądał przywrócenia Konstytucji. Wsparty przez inne oddziały wojskowe i mieszkańców Aten, uzyskał zapewnienie Ottona o przywróceniu praw konstytucyjnych w Grecji. Okres absolutyzmu w Grecji uległ zakończeniu, rozpoczął się zaś okres monarchii konstytucyjnej.

Wybory do Zgromadzenia Narodowego przewidziano na ostatni tydzień września 1843 roku. Fatalna pogoda spowodowała, że odbyły się tydzień później. Tak więc 3-cie Zgromadzenie Narodowe Greków rozpoczęło swe obrady 8 października 1843 roku. Mowę inauguracyjną wygłosił sam król Otton. Zgromadzenie trwało do 18 marca 1844 i zakończyło się uchwaleniem Konstytucji Grecji. Konstytucja składała się ze 107 artykułów. Zgromadzenie narodowe ratyfikowało Ją 4 marca, zaś 18 marca podpisał Ją król. Konstytucja Grecji z roku 1844 była kompromisem pomiędzy ambicjami partii politycznych i potęgi monarchii. Władza ustawodawcza należała do króla, Parlamentu - wybieranego w wyborach (lecz nie powszechnych) i Senatu wyznaczanego przez króla. Władza wykonawcza należała do króla i była sprawowana poprzez gabinet ministrów - przez niego wyznaczonych. Władza sądownicza była sprawowana przez niezależnych sędziów, wyznaczanych jednak przez króla. Konstytucja obowiązywała tylko do roku 1846, do czasu uchwalenia nowej Konstytucji. 18 marca 1844 Zgromadzenie Narodowe uchwaliło nowe prawo wyborcze. Było to najbardziej demokratyczne i zarazem najnowocześniejsze prawo wyborcze tamtych czasów. Przewidywało, że członkowie Parlamentu będą wybierani w dwustopniowych wyborach. Wybory mają być wolne, bezpośrednie i tajne. Druga runda następowała jeżeli kandydat nie uzyskał bezwzględnej większości w pierwszej rundzie. Wybierano w wielo mandatowych okręgach wyborczych według zasady proporcjonalności. Jednakże akty prawne uchwalone przez Zgromadzenie Narodowe Greków nie do końca uruchomiły liberalizm polityczny. Król Otton prowadził swoją politykę poprzez zależny rząd. Zależny od króla rząd oskarżany był także o matactwa wyborcze. Król zmieniał ciągle skład Senatu delegując do niego tylko posłusznych jego woli polityków. Koniec rządów Ottona nastąpił w dniu 11 października 1862 roku. Liderzy opozycji sformułowali tego dnia historyczne wystapienie, oto jego treść:

"Rezolucja Narodu"

Narastają problemy naszej Ojczyzny. Wszystkie prowincje, stolica a także armia postanowiły położyć temu kres. A oto co postanowiono i uchwalono jako powszechną deklarację Narodu Greckiego:
Zakończone zostaje panowanie króla Ottona. Zakończona zostaje regencja Amalii. Z woli Narodu sformowany zostaje Rząd Tymczasowy aż do czasu zwołania Zgromadzenia Narodowego. Skład Rządu stanowią następujący obywatele:
Dimitrios Vulgaris jako Prezydent oraz Constantinos Kanaris i  Venizelos Rufos. Konstytucyjne Zgromadzenie Narodowe zbierze się natychmiast aby przygotować Konstytucję i wybrać Władcę.
Niech żyje Naród, niech żyje Kraj.

Ateny, 10 Października 1862.

Następnego dnia Otton abdykował.

emigracja_ottona.jpg (37768 bytes)

Król Otton I opuszcza Grecję - litografia z epoki

18 marca 1863 zaprezentowano Narodowi greckiemu nowego króla Wilhelma Jerzego z duńskiej dynastii Glyxburg. Zgromadzenie Narodowe ogłosiło go: "Jerzym II królem wszystkich Greków". Wyniesienie na tron Jerzego II zostało potwierdzone poprzez ugodę Anglii, Francji i Rosji zawartą w Londynie 1 lipca 1863 roku.  W ugodzie tej strony uznają Grecję za pełnoprawne państwo, Monarchię konstytucyjną.   Na mocy tej samej umowy państwu greckiemu został, z rąk Anglii zwrócony archipelag wysp Jońskich.

wg. (c) 1996 Macedonian Press Agency