Ioannis Kapodistrias

 

W kwietniu 1827 roku w miejscowości Trojdzena nad zatoką Sarońską zebrało się Zgromadzenie Narodowe Greków. Powołało ono na siedmioletnią kadencję, na stanowisko kyvernitisa (gubernatora) młodej republiki Grecji Ioannisa Kapodistriasa. Ioannis Kapodistrias pochodził z Korfu (Kerkiry), z poważanej i bogatej rodziny. Już w młodości rozpoczął służbę w dyplomacji rosyjskiej, stając się zaufanym doradcą cara Aleksandra I, szczególnie w sprawach polityki bałkańskiej. Kapodistrias cieszył się zaufaniem Trzech Mocarstw, nie był skoligacony ani powiązany z żadnym ze stronnictw politycznych a przez to stawał się idealnym kandydatem na przywódcę nowego państwa greckiego. W styczniu 1828 roku Kapodistrias przybywa do Grecji i obejmuje stanowisko gubernatora. Stolicą państwa ustanawia portowe miasto- Napflion. Jako gubernator staje przed ogromnymi problemami. Imperium Ottomańskie nie wyzbyło się jeszcze myśli o ponownym opanowaniu greckich ziem. Kraj leżał w gruzach, nie funkcjonowała administracja, przemysł i szkolnictwo. Kraj de facto znajdował się pod kontrolą lokalnych notabli, posiadających własne armie. Kapodistrias zrozumiał, że nie może przestrzegać zasad zawartych w liberalnej Konstytucji z Trojdzeny (wzorowanej na konstytucjach Wielkiej Rewolucji Francuskiej i Stanów Zjednoczonych Ameryki). Wkrótce posunięcia nowego pro-zachodniego gubernatora napotkały sprzeciw zarówno politycznych jak i militarnych przywódców Grecji. Kapodistrias odpowiedział rozwiązaniem Zgromadzenia Narodowego zastąpieniem go 27 radą - Panhellenionem. Radę tą kontrolował całkowicie jednak w lipcu 1829 zwołuje w Argos kolejne Zgromadzenie Narodowe. Zgromadzenie to rozwiązało Panhellenion powołując na jego miejsce inne ciało ustawodawcze - Senat. Traktat w Adrianopolu (wrzesień 1829) zawarty po zakończeniu wojny Rosyjsko - Tureckiej a następnie konferencja w Londynie zabezpieczyły powagą i potęgą militarną Anglii, Francji i Rosji byt polityczny Grecji. Decyzją przedstawicieli trzech mocarstw - Grecja miała stać się monarchią. Koronę Grecji  zaproponowano księciu Leopoldowi Saxe-Colburg, lecz ten propozycję tą odrzucił. W tym czasie Kapodistriasa umacnia i centralizuje swoje rządy poprzez szereg reform i decyzji administracyjnych. W wielu przypadkach jest to tworzenie instytucji państwowych od początku. Stworzony zostaje system szkolnictwa, bankowości, transportu i komunikacji, administracja państwowa oraz armia. Pod coraz bardziej autorytarnymi rządami gubernatora krzepnie i rozwija się młode państwo greckie. W tym czasie mocarstwa proponują Porcie ustanowienie północnej granicy Grecji na linii Volos - Arta, lecz propozycja ta zostaje przez Turcję odrzucona. W 1831 reformy i rządy Kapodistriasa napotykają na coraz większy opór wielu środowisk. Szczególny sprzeciw wywołała sprawa reformy rolnej. Ziemia będąca w czasie okupacji tureckiej własnością państwa, miała być w myśl reformy podzielona pomiędzy biedotę wiejską i emigrantów z terenów nadal znajdujących się pod okupacją.  Lokalni przywódcy i watażkowie (gr. klefts i kapetanioi) otwarcie sprzeciwiali się władzy rządu centralnego i zaczęli wszczynać rewolty. Autorytarne rządy gubernatora poddawane były krytyce środowisk demokratycznych i inteligencji. Chcąc uśmierzyć bunty Kapodistrias zdołał spacyfikować najbardziej zrewoltowany rejon Grecji - Mani i aresztować legendarnego przywódcę Petrobeya Mavromichalisa. Petrobey miał w zamyśle zostać stracony lecz 9 października 1831 w Napflionie George i Constantine Mavromichalis - bratankowie Petrobeya zamordowali Ioannisa Kapodistriasa.

1-go lutego 1832 roku Historia wyniosła Księcia Bawarskiego - Ottona von Gluecksburg na tron Grecji