Powrót do Historii      Układ o wymianie ludności 

Po zakończeniu wojny Grecko - Tureckiej (1921-1922), wojskowe oddziały greckie opuściły Azję Mniejszą. Wielu Greków uciekło z Anatolii wraz z wycofującą się armią grecką. Pozostali Grecy, zamieszkujący licznie tereny Azji Mniejszej żyli w ciągłej niepewności. xsmyrna_fire.jpg (8844 bytes)Wojska tureckie dokonywały licznych pogromów ludności greckiej. Najtragiczniejszym z nich były podpalenie i rzeź Smyrny (dzisiejszy Izmir) 8 września 1922 czy też eksterminacja 300 tys. Greków z Pontu. Problem mniejszości narodowych został rozwiązany w traktacie zawartym w 1923 w Lozannie. Za jedyny wyznacznik kwalifikujący do wymiany (co oznaczało w rzeczywistości opuszczenie  dotychczasowych miejsc życia) przyjęto kryterium wyznawanej religii. Wymienieni mieli zostać tylko wyznawcy Ortodoksyjnego Kościoła Prawosławnego (Do Grecji) i Muzułmanie - Sunnici (do Turcji). Nie podlegali wymianie Grecy wyznania Rzymsko - Katolickiego czy też Protestanci. Do Grecy zostali także  deportowani turkojęzyczni lecz wyznający prawosławie Cylicyjczycy czy też Karamandliczyjczycy (Turcy wyznania prawosławnego). Do Turcji wyjechali grekojęzyczni muzułmanie z Krety. Do 1928 roku około 850.000 Anatolijskich Greków zostało przetransportowanych do Grecji. Oprócz anatoliczyjków, z tureckiej Tracji przybyło dalszych, ponad 300.000 ludzi. Z drugiej strony z Grecji deportowano ponad 400.000 Turków. Według traktatu około 200.000 Greków nadal pozostawało w Turcji. Dotyczyło to Greków zamieszkałych w Stambule i Zachodniej Tracji.

      xsmyrna_boat2.jpg (16601 bytes)